Model BWF Bebankan Penganjur Tempatan

2026-02-12

Keputusan untuk tidak membida penganjuran kejohanan utama muncul sebagai isyarat jelas ketegangan antara Persatuan Badminton Malaysia dan Persekutuan Badminton Dunia mengenai model penganjuran semasa yang dilihat terlalu membebankan penganjur tempatan.

Dalam kerangka ini, model kewangan dan operasi yang diguna pakai dikatakan mengalihkan sebahagian besar risiko komersial kepada penganjur, termasuk kos logistik, bayaran hak penganjuran serta komitmen infrastruktur, manakala pulangan daripada hak penyiaran dan penajaan utama banyak tertumpu pada struktur pusat Persekutuan Badminton Dunia. Bagi badan kebangsaan seperti Persatuan Badminton Malaysia, imbangan antara kos tetap yang tinggi dan ketidakpastian hasil tiket serta penajaan tempatan mewujudkan apa yang dalam teori ekonomi boleh disifatkan sebagai keadaan “margin hasil menurun”, apabila setiap unit usaha tambahan tidak lagi menjana pulangan setimpal.

Dalam landskap sukan yang semakin bergantung pada hak siaran dan model pendapatan berasaskan data, hubungan antara persekutuan dunia dan penganjur kebangsaan menyerupai suatu eksperimen tentang bagaimana “entropi” kewangan diagihkan dalam satu ekosistem global: sama ada beban diserap di pusat, atau dialihkan ke pinggir. Sikap tunggu dan lihat Persatuan Badminton Malaysia terhadap bidaan baharu menandakan keperluan perbincangan struktur yang lebih seimbang sebelum gelanggang sekali lagi dipenuhi sorakan penonton tempatan.

Cadangan