Mengapa Harga Bon Berbeza daripada Nilai Muka?

Nilai muka bon ialah janji, bukan harga. Perbezaan ini penting. Jumlah yang perlu dibayar pada tarikh matang boleh kekal tetap walaupun bon dijual pada harga lebih tinggi atau lebih rendah, kerana pembeli turut memperoleh aliran bayaran faedah yang daya tarikannya berubah mengikut keadaan pasaran.

Kadar faedah mempunyai pengaruh yang lebih besar. Apabila bon baharu menawarkan kadar lebih tinggi, bon lama dengan kupon lebih rendah menjadi kurang menarik pada nilai muka; harga bon lama biasanya perlu turun supaya pembeli memperoleh hasil yang kompetitif. Keadaan sebaliknya juga berlaku. Jika bon baharu membayar kadar lebih rendah, kupon bon lama yang lebih tinggi boleh membolehkan bon lama dijual pada harga premium. Misalnya, bon dengan nilai muka 1,000 dan bayaran kupon tahunan 50 mempunyai kadar kupon 5 peratus. Namun, pembeli yang membayar kurang daripada 1,000 memperoleh hasil lebih tinggi berbanding pembeli yang membayar nilai muka, dengan andaian penerbit membayar seperti dijanjikan dan bon dipegang sehingga matang. Pengiraan tersebut merangkumi kupon serta perbezaan antara harga belian dengan jumlah pembayaran balik.

Janji pembayaran balik bergantung pada kemampuan penerbit. Risiko kredit boleh menurunkan harga apabila pelabur meragui kemampuan penerbit membayar faedah atau prinsipal, manakala kecairan yang rendah boleh menyukarkan penjualan bon tanpa menerima diskaun. Tempoh juga penting. Apabila bon menghampiri tarikh matang, harga biasanya bergerak ke arah nilai muka jika pembayaran balik masih berkemungkinan, walaupun bon boleh tebus dan syarat khas lain boleh merumitkan pergerakan harga tersebut. Pada sijil, janji kekal tidak berubah; di pasaran, nilainya sentiasa berubah.

Loading...